صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ
«صِرَاطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ» یعنی استقامت در آن راهی که تو نعمت دادهای بر ایشان.
«غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ» یعنی نه استقامت در راهی که اینها مورد غضب واقع شدهاند.
«وَلَا الضَّالِّینَ» یعنی و نه استقامت کسانی که در گمراهی پایداری کردهاند.
پس «اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» یعنی: هدایت کن به صراط استقامت، که من پایدار باشم.
پس منظور کدام راه است؟ به راهی که تو نعمت دادهای، و نه راه کسانی که مورد غضب قرار گرفتهاند و نه راه گمراهان.
