«الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» در واقع «الرَّحْمَنِ»، خود «رحمن» است. وقتی «ال» در ابتدای آن قرار میگیرد، آن را معرفه مینماید.
اسم خدا، «الرَّحْمَنِ» است. همینطور در «الرَّحِیمِ»، «ال» در آغاز کلمه «رحیم» قرار گرفته است و «رحیم» یکی از صفات الهی بهشمار میرود.
هر دو واژه از یک ریشه محسوب میگردند. «رحمان» شامل عام و «رحیم» مشتمل بر خاص است.
