وَإِذْ فَرَقْنَا بِکُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَیْنَاکُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
خداوند در این آیه میفرماید: «فَرَقْنَا» از همان فرقِ سر است و همریشه میباشند. بدین معنا که: موقعی که ما شکافتیم.
در اینجا، معنی کلمات بدین شرح میباشد:
«بِکُمُ»: برای شما
«الْبَحْرَ»: دریا را
«فَأَنْجَیْنَاکُمْ»: نجاتتان دادیم
اینجا داستان حضرت موسی (ع) را بیان میدارد که فرعون اینجا غرق میشود. در انتها، فرعون میگوید: من خدا را قبول کردم. و به او میگویند: دیگر دیر است. و او غرق میشود.
«فَأَنْجَیْنَاکُمْ»: شما را رهانیدیم. دریا یکدفعه باز شد؛ آل موسی رد شدند و دریا دوباره بسته شد. در اینجا، به باز و بسته شدن، «فَرَقْنَا» میگوییم.
در ادامه، پروردگار میفرماید: «وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ» ولی فرعونیان غرق شدند.
«وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ»: و شما آنها را نگاه میکردید.
اینها همه از معجزات الهی است.
